Leuk spul

[ 30-08-2021 ]

Een vaccinatieprocesbeschouwing

Leuk spul

We zitten met zijn allen in hetzelfde schuitje, in dit geval een dubieus aanbouwsel van het Dolfinarium. Oud, stoffig, te warm of te koud, lawaaiig ook. Kroonluchters en pluche gordijnen die zich voordoen als theaterwaardig, moeten het verval verhullen. Hier zetten wij met elkaar de schouders eronder. Vaccineren dus!

Een eindeloze rij mensen komt voorbij. Opgeluchte, vrolijke mensen, maar ook twijfelaars, angsthazen en dwarsliggers. Een begripvolle benadering doet het meestal goed, zo niet, prik erin en wegwezen. Het hele vaccinatieproces is een levend ganzenbord. De burger moet elke stap gehoorzaam doorlopen en aan onze verwachtingen voldoen, aangemoedigd door een rits medewerkers. ‘Geen klachten? Mondkapje op graag, alles ingevuld en netjes op volgorde? Alleen maar nee’s ingevuld? Ja? Nee? Hoppa, naar de medische dienst. Niks geen kauwgum, spuug uit! Goed zo, ja, de oranje BP`s, tussen die rode linten door, ja daar! Waarom ligt dat ID niet gewoon bovenop? En is die jas nog steeds niet uit? Nee, de stoel met de leuningen, die stroeve kruk is voor mij. Linkerarm graag, vooruit, rechts mag ook. Kwartiertje wachten, hoeft niet hoor, maar doe maar wel, buiten onderuit gaan staat zo slordig. De uitgang is daar. Nee daar, daar, bij het bordje uitgang! Goed zo, fijne dag!’ Bijna allemaal beginnen ze braaf hun rondje en eindigen idem dito. Hulde aan ons én onze burgers.

Een speciaal plekje heeft voor mij de 12-jarige, of net ietsje ouder. De prepuber, die ik hier voor de leesbaarheid hij noem, maar hij kan ook een zij zijn. Deze prepuber dus komt met zijn vader of moeder, maar is stoer met een uitstraling van ‘ik was net zo lief alleen gekomen’ of komt met een overbezorgde ouder, waardoor hij zich gedraagt als een 4-jarige. In beide categorieën - en alles ertussen - wordt wel eens flauwgevallen, je kunt erop wachten. En dan is er een enkele held die alleen komt. ‘Mijn moeder? Nee, die is thuis, ik kan het zelf wel, hoor!’ Prik erin, verblikt of verbloost niet en valt evenmin flauw. Komt nog even langs met zijn gele boekje, vindt direct de uitgang en zwaait vrolijk naar ons allen ten afscheid. Leuk spul.

 



Schrijf u in voor de nieuwsbrief en ontvang de laatste nieuwtjes en tips!